Aikido is een reis van zelfontdekking, evenwicht en harmonie. In dit gedicht reflecteer ik op waarom ik met Aikido ben begonnen en de transformerende impact die het op mijn leven heeft gehad. Van de gracieuze bewegingen tot de diepgaande lessen in veerkracht en vrede, aikido heeft me niet alleen geleerd hoe ik mezelf kan verdedigen, maar ook hoe ik kan groeien – fysiek, mentaal en spiritueel. Dit gedicht vat de essentie van die reis samen, van de vragen die me voor het eerst naar de mat trokken tot het voortdurende leerproces dat zelfs als leraar doorgaat. Terwijl u leest, nodig ik u uit om het vloeiende pad van aikido te betreden en zelf de wijsheid ervan te ontdekken.
Mijn vriend en gepubliceerd auteur, John Biggam, heeft samen met mij het volgende gedicht geschreven…
Waarom stap ik op deze mat,
Om deze vorm van zachte strijd te
beoefenen?
In zachte cirkels vloeien mijn bewegingen,
Een kalmte leidt
mijn hand.
Met aangeleerde balans groeit mijn lichaam,
En
leert het stevig te staan.
De slagen en worpen, de gracieuze draaien,
Zijn niet bedoeld om
te verwonden of oorlog te voeren.
Ze tonen de kracht die van
binnen zit,
Om niet meer te verwonden of pijn te doen.
Mijn geest vindt zijn centrum,
Een stille, grenzeloze
vrede.
Door oefening buigt geduld mijn wil,
En laat het
chaos ophouden.
Het vallen leert me hoe ik moet opstaan,
het toegeven bouwt
mijn kracht op.
Door rollende aarde en open luchten leer ik de
weg
van het licht.
Als er gevaar dreigt, voel ik geen angst,
ik ben geaard, kalm
en helder.
Met elke beweging word ik me bewust en
verdrijf
ik twijfel en angst.
Het vertrouwen om kalm de stormen
tegemoet te treden die het
leven op mijn pad brengt,
brengt harmonie en grenzeloze
gratie
om elke vervagende dag tegemoet te treden.
Aikido toont de wereld als één,
Waar alle dingen
samenkomen.
De gevechten gestreden, de angsten
overwonnen,
Een vrede die geen einde kent.
En nu sta ik waar leraren stonden,
ik leer opnieuw, zoals
leraren dat horen te doen.
Door Paul Murphy
Northampton Ki Aikido Club